Uygunsuz muameleden etkilenen — Hermann Gmeiner ve biz.

İkonların inatçı savunma stratejileri vardır, bunlar da karşılarına saflık çıktığı için işe yarar. Bu şekilde kötülük daha da iyi yerleşebilir

Hermann Gmeiner, Alberschwende'deki küçük çiftçilerin oğlu, erken yaşta yarı yetim, çünkü anne öldü, yeteneğiyle fark edildi, rahip tarafından okul kariyeri ve sonraki üniversite eğitimi için seçildi, her zamanki gibi bir ilahiyatçı kazanma umuduyla. Ve işe yaradı. Adamın savaş sonrası toplumuna uygun bir hayır fikri vardı, çocuk köyü. Zaman yetimlerle doluydu, devletleri yöneten babalar nüfuslarının kitlesel olarak kırılmasına bir kez daha yol açmışlardı.

Gmeiner bir çözüm icat etti: Büyüyen çocuklar için ailevi yakınlık ve sıcaklık, ilişkiler. Soğuk sosyalizm, büyük kurumlarıyla, nasyonal sosyalizm, vahşi ıslah kurumlarıyla değil; aile, her şeyden önce anne, dünyaya tek başına bakan o küçükler için de. Muhteşem, insan dostu bir fikir.

Kariyer yaptı, dünya çapında başarılı oldu. Resimler Hermann Gmeiner'i ve Federal Cumhurbaşkanı'nı, Hermann Gmeiner'i ve Papa'yı, Hermann Gmeiner'i ve Dalai Lama'yı, Hermann Gmeiner'i ve Rahibe Teresa'yı, tüm kıtalarda Hermann Gmeiner'i gösteriyordu – Gmeiner'in kendisi de insanlığın bir ikonu haline gelmişti. Zaten Katolik-dost canlısı savaş sonrası Avusturya'sının bir ikonu olmuştu.

Şimdi caddelerin ve meydanların adı değiştiriliyor, ödüller iptal ediliyor, anıtlar devriliyor. Bu olmalı, ama yardımcı olmuyor. Trajediyle gazetecilik gibi aydınlanma araçlarıyla başa çıkılabilir mi? An için hafifleme yaratılabilir, reformlar zorlanabilir, dur denilebilir, etkilenenler mümkün olduğunca tazmin edilebilir. Uygunsuz muamele, korkulması gerektiği gibi, her zaman geri dönecektir. O halde onunla savaşmayı bırakmamalıyız.